De wens en de vaders, Sara Coster

13/09/2012 - 15:37
4

Voor ik het debuut van de Amsterdamse Sara Coster aanbeveel, even vertellen waarom ik dit boek wou lezen. Ik ben homo en vrijgezel, en kreeg bijgevolg al heel vaak de vraag of ik later kinderen wil. Uiteraard is de vraagsteller er zich bewust van dat dit proces niet vanzelfsprekend zal verlopen, vandaar de vaak voorzichtige toon en bijhorende blik. Desondanks antwoord ik heel duidelijk 'ja, maar dan pas binnen 10 jaar.’ Ten eerste omdat een partner nog niet meteen in zicht is en ten tweede omdat de bereidheid de huidige vrijheid op te geven er overduidelijk nog niet is.



Niet dezelfde uitgangsbasis bij de schrijfster van dit dagboek, die heel goed weet dat ze snel kinderen wil. Coster leeft in Amsterdam en beslist, na de berekening van haar hoeveelheid vruchtbare eitjes, dat ze voor haar 40ste toch iets moet gaan doen met haar kinderwens. Nadat ze haar document 'kinderwens.doc' heeft geopend - haar leven is namelijk nogal gestructureerd en daar hebben deze lijstjes nogal een sturende rol in - rolt ze van de ene ervaring in de andere. Waar ze oorspronkelijk nog de hoop koestert om dit samen met een partner te doen, bergt ze die hoop op na haar tevergeefse investeringen in datingsites en dito afspraakjes. Toch vindt ze na een tijdje het ideale concept om haar kinderwens vorm te geven: co-ouderschap. Ze vergelijkt het zelf treffend met de situatie na een scheiding: je krijgt je kinderen de helft van de tijd, om voor hen te zorgen, maar zonder de ongemakken of moeilijke situaties die bij uit het elkaar gaan horen. Alles gaat net ietsje vlotter als blijkt dat ze, met vallen en opstaan, toch een geschikt homokoppel vindt voor haar wens.



De schrijfster is tevens hoofdrolspeelster van dit dagboekverhaal. Een positie waardoor er heel wat concrete voorbeelden worden gegeven, wat alleen maar ten goede komt voor wie er echt over twijfelt om deze vorm uit te proberen. Voor wie deze samenlevingsvorm dan weer niet overweegt, leest dit boek als een echte chick-lit. Je wordt meegesleurd door de emotionele roller-Coster en herkent ongetwijfeld vele van de uitdagingen waar een jonge alleenstaande vrouw voor staat .

Coster's persoonlijkheid staat mijlenver van de mijne. Daarvoor is ze net iets te georganiseerd, komt ze net iets te vaak op tijd en is haar vocabularium net iets te Hollands. Maar toch begrijp ik wat ze beschrijft, en doet ze me alvast heel hard twijfelen over het concept van co-ouderschap. Nu al wil ik het boek verdelen onder enkele vrienden. Om het dan daarna op café te hebben over de do's en dont's.

Sara Coster, De Wens en de Vaders, Uitgeverij L.J. Veen Amsterdam/Antwerpen ISBN 978-90-204-1175-1 D/2012/0108/702
Bron: 

Eigen verslaggeving

Lees meer over: