Via de christelijke voordeur naar de Pride: Love united

17/10/2018 - 10:43
opinie
Een regenboogvlag wappert voor een kerk
LGBT+ en de Kerk, het is een combinatie die snel ontvlambaar is – zelfs zonder tussenkomst van de Heilige Geest. Je merkt het, hier houdt een christen de pen vast. Een christelijke homo of een homoseksuele christen. Wellicht zijn we met meer dan je denkt. Het is dan ook perfect verzoenbaar om LGBT+ te zijn en te geloven in Hem/Haar die wij God noemen.

LGBT+ en de Kerk, het is een combinatie die snel ontvlambaar is – zelfs zonder tussenkomst van de Heilige Geest. Je merkt het, hier houdt een christen de pen vast. Een christelijke homo of een homoseksuele christen. Wellicht zijn we met meer dan je denkt. Het is dan ook perfect verzoenbaar om LGBT+ te zijn en te geloven in Hem/Haar die wij God noemen. 

Toegegeven, zelf heeft het me heel wat moeite gekost om dat zo te kunnen zien. Vooraanstaande leiders van de katholieke kerk zwaaiden lange tijd met het verbodsteken op onze seksualiteitsbeleving en de ommekeer verloopt te traag en onvoldoende consequent. Het gevolg is dat veel gelovige LGBT+ personen afstand hebben genomen van de Kerk. Jammer genoeg verlaten ze dan vaak ook maar God. Voor mij is Hij/Zij, die onvoorwaardelijke liefde is, te veelbetekenend om overboord te kieperen. 

Diepgeworteld

Daarom doet het me veel deugd om ieder jaar de Pride in Brussel te beginnen met een oecumenische viering. Het is een uitzonderlijke samenkomst: de viering verenigt niet enkel Nederlands- en Franstaligen, maar ook de verschillende christelijke strekkingen (vooral katholieken en protestanten). Daarom is ze dus ‘oecumenisch’. Grenzen worden gesloopt: diepgewortelde verschillen binnen het christendom weten we moeiteloos te overbruggen. 

Ik heb er geen rondvraag gehouden, maar ik neem aan dat de meeste deelnemers diepgelovig zijn, dat gelovig-zijn van grote betekenis is in hun leven. Als ze zich christen noemen, betekent dat niet dat de paus hun idool is. Ze willen in de eerste plaats Christus volgen en zijn boodschap beleven. 

God komt niet tot ons in verboden, maar vooral in een oproep: Hem/Haar en onze naaste liefhebben. Zo klonk het ook in de viering dit jaar: “God lééft en spreekt nog steeds tot de mensen van vandaag. Hij/Zij strijdt met hen voor de waarheid.”

Rechtvaardig

Net zoals de Pride is de oecumenische kerkviering een moment van solidariteit en samenzijn. Het strijden voor de waarheid uit het citaat mag je zo opvatten: God is bij ons waar we ons actief inzetten voor een meer rechtvaardige wereld. Tijdens de viering voelen we ons verbonden met LGBT+ personen die het moeilijk hebben om zichzelf te zijn en we bidden dat zij vrede zouden ervaren, in hun hart en in hun omgeving. 

Het samenzijn kent zijn hoogtepunt in het deelmoment. Gewoonlijk ontvangen we dan een aandenken. Dit jaar werden we verwend: we kregen een modieuze sjaal met regenboogmotief.  Een vriendschapsdrink beëindigt de viering, wanneer de straten errond beginnen volstromen met feestvierders en actievoerders. Laat nu net die combinatie gelovige LGBT+ personen op het lijf geschreven zijn.
 

Bron: 

Eigen verslaggeving