"Mijn kind is transgender en ik ben trots op hem"

28/05/2018 - 10:00
getuigenis
Illustratie van moeder en kind
Als je kind transgender is, zijn er enkele aanpassingen in je leven die moeten gebeuren. We groeien niet op met het idee van het opvoeden van een transgender kind. In boeken, tijdschriften, folders… over opvoeden komt dit thema amper aan bod. Voor een transgender kind zijn de eerste momenten niet makkelijk, toch zijn er gelukkig steeds meer organisaties en verenigingen die hulp en steun bieden. Ook ouders van een transgender kind hebben hier nood aan. Ouders die hun kind steunen, durven vaak niet te praten over hoe dit effect heeft op hen als persoon. Het gevoel van het kind krijgt voorrang. Toch mag je als ouder je eigen gevoelens niet negeren. ZiZo had een gesprek met Ann, mama van een trans* kind.

Hoe reageer je als je kind je vertelt dat hij transgender is?

“Wat je zeker niet mag doen als ouder, is het proberen tegen te houden als je kind die beslissing heeft genomen. Vechten tegen deze beslissing zal jezelf, je relatie en je kind ernstig schaden. Het is belangrijk in het begin veel te luisteren en begrip te tonen. Als je wat dingen op een rij hebt gezet, is het belangrijk zelf ook te praten. Vertel ook je gevoelens aan je kind, zonder in de aanval te gaan. Vergeet niet, je kind loopt hier waarschijnlijk al langer mee en het zal geen overhaaste beslissing zijn.”

Waarom is het belangrijk om je eigen gevoelens aan je kind te uiten?

“Je mag jezelf als ouder niet volledig wegcijferen, want dit moet je later bekopen. Ik heb dit zelf gedaan. Mentaal werd het hierdoor zwaarder voor me omdat ik mijn eigen gevoelens blokkeerde. Ik wou niet dat hij mijn verdriet zag maar dit was verkeerd. Je mag dus gerust je verdriet tonen.”

Zijn er dingen die je niet mag doen?

“Zaai geen paniek bij hem/haar, dit is voor hen ook niet zo gemakkelijk. Als je met te zware vragen zit dan stel je deze best aan een professioneel of iemand die al ervaring heeft met een transgender kind.”

Veel mensen zullen ervoor terugschrikken als je zegt dat ze met een psycholoog moeten praten. Is het volgens jou belangrijk?

“Heel erg belangrijk.  Je hoeft je niet te schamen om met een psycholoog te praten. Integendeel, hulp vragen is een teken van moed. Praten met een psycholoog die specifiek voor genderproblematiek heeft gestudeerd is van groot belang. We kunnen niet alle vragen zelf oplossen of doen alsof ze niet bestaan. Dit maakt alles erger. Er zijn dingen die je kwijt moet, maar die misschien te beladen zijn om in je gezin te uiten. Voor jezelf en je gezin is het dan net gezond als je dit toch ergens kwijt kan.”

Zijn er bepaalde dingen waar je zelf mee worstelt?

“Als ouder maak ik me soms wel ongerust over zijn toekomst. Gaat hij een partner vinden? Wat met zijn gezondheid? Want hij moet heel zijn leven hormonen nemen. Als ouder maak je je hier toch zorgen om. Van sommige ouders hoor ik dat ze zich zorgen maken op werkgebied. Maar op dat vlak maak ik mij geen zorgen want mijn zoon is een super student, hij studeert maatschappelijk werk. Dit jaar studeert hij waarschijnlijk af met grote onderscheiding. Dat is dus positief hé. Bovendien gaat hij deze zomer in Cuba een project opstarten dat uitgaat van de overheid over genderproblematiek en vrouwenverminking.”

Wat zijn de moeilijkste momenten?

“De momenten van de operaties zijn het moeilijkst. Wat als er iets misgaat? Ze hebben een gezond lichaam en toch willen ze dit veranderen. Wat als het niet het gewenste resultaat is? En natuurlijk zijn er altijd gevolgen na een operatie, zoals littekens, vervolgoperaties, zwellingen. Nogmaals, het is wel hun keuze en ik steun dit volledig maar als ouder ben je altijd wel bang hé. Dit is wat ouders doen, zich zorgen maken. Deze angsten zijn van die dingen die je ergens kwijt moet kunnen. Natuurlijk zijn er ook moeilijke momenten zoals bij iedereen, want de dagelijkse problemen zijn er ook nog.”

Belangrijker, wat zijn de extra fijne momenten?

“De fijne momenten zijn als mijn zoon me een dikke knuffel geeft en mij dankbaar is om er voor hem te zijn. De band met mijn zoon werd echt nog sterker! Hij is sociaal, lief, studeert goed en is gemotiveerd. Ik ben trots op hem en ik ben er voor hem. Het is een mooi moment, als hij voelt dat ik hem steun.”

Heb je soms te maken met lastige vragen van mensen?

“Ik erger me als mensen mij vragen hoe het dan gaat met het seksleven van mijn zoon. Dat vraag je toch niet? Aan geen enkele ouder, transgender kind of niet. Dit is gewoon een heel ongepaste vraag. En mensen denken dan dat zij dit zomaar aan mij mogen vragen. Dat snap ik niet.”

Zijn er zaken in onze maatschappij waar jij verandering in wil zien?

“Onze maatschappij zou wel wat meer mogen investeren in de opvang van de ouders van trans* personen, want de mensen die dit nu doen, doen dit op vrijwillige basis in het kader van Berdache. Berdache is een vereniging voor ouders met een transgender kind. De vereniging is ontstaan uit de behoefte andere ouders in dezelfde situatie te ontmoeten.Ik vind dat de opvang in het UZ Gent altijd aanwezig zou moeten zijn voor ouders. Ook de Nebido-spuiten (hormonen, red.) worden nog steeds niet terugbetaald. Enkel diegenen die nu starten kunnen ze twee jaar gratis krijgen. Ze kosten 116 euro/stuk, dit is dus best een kostenplaatje. 
Nog een ding, de wachtlijsten bij de psychologische hulp zijn ook zeer lang en iemand zo lang laten wachten op een psycholoog is eigenlijk gevaarlijk. Deze mensen, eens ze ervoor uitgekomen zijn, hebben snel hulp nodig.

Is er bepaalde informatie die je als ouder van een transgender kind moet lezen?

“Aan informatie is er zeker géén gebrek. De sites van Transgender Infopunt, Gender in de blender en Berdache zijn zeer goede informatiepunten. Natuurlijk zijn dit hulpmiddelen. Je moet als ouder een weg vinden om het een plaats te kunnen geven en dit gaat niet vanzelf. Stap voor stap en niks forceren. Nog maar net naar de receptie geweest van een organisatie en het was super. Warme ontvangst en fijne mensen ontmoet. Een echte aanrader voor de ouders.”

Heb je nog tips voor ouders? 

“Je goed laten informeren door Transgender Infopunt of Berdache of een psycholoog. Blijf ook aandachtig als je kind zich niet goed voelt en blijf praten of stuur hem zo snel mogelijk naar een psycholoog. De steun van de ouders, familie en vrienden is van levensbelang. Praten is ook zeer belangrijk. Ikzelf heb nu een mama, wiens kind juist met hormonen is gestart, kunnen helpen met gewoon te luisteren en haar vragen te beantwoorden want ik heb net hetzelfde meegemaakt. Ondertussen groeit er ook een vriendschap uit. Het hoeft dus niet allemaal négatief te zijn, vergeet dit niet als ouder.”

Bron: 

Eigen verslaggeving



Hier niet op klikken aub