Meer en meer komen we in België en Europa op tegen homofoob geweld. Maar ook in andere landen buiten Europa groeit het protest hiertegen. We kunnen dit alleen maar aanmoedigen.
Ook de Verenigde Naties willen wereldwijd de druk opvoeren naar landen ter bescherming van de rechten van andersgeaarden. Voor Josue Hernandez kan de nieuwe druk er niet snel genoeg komen.
Meest homofobe land
De 33-jarige homo activist uit Honduras, een land in Midden-Amerika van ongeveer 8 miljoen mensen, draagt nog steeds in zijn schedel het litteken van een kogel opgelopen tijdens een gewelddadige aanval tegen hem een paar jaar geleden. Zijn advocatenkantoor verplaatste hij reeds vier maal. Maar nog steeds voelt hij zich opgejaagd in het misschien wel meest homofobe land van Amerika.
'Het zijn hier echte wantoestanden,' zei Hernandez over het geweld tegen homo's in Honduras. 'Wanneer we op straat lopen, schreeuwen de mensen beledigingen naar ons en gooien ze stenen.'
Hoogste aantal moorden
In Honduras is er heel veel vijandigheid naar de LGBT-gemeenschap. Sinds het begin van 2010, telt Honduras niet minder dan 62 moorden binnen deze gemeenschap en deskundigen zeggen dat de werkelijk cijfers nog veel hoger liggen. Sommige slachtoffers werden verminkt en zelfs verbrand. Het doden van homo's is een onderdeel van de bredere wetteloosheid in het land. Honduras registreerde meer dan 6.700 moorden vorig jaar en heeft de hoogste aantal moorden per inwoners in het noordelijk halfrond.
Een recente slachtoffer van homogeweld was Carlos Porfirio Juarez, een 25-jarige welke hormonen nam naar aanloop van een geslachtsverandering. Zij verdween op 4 december laatstleden terwijl zij als transgender sekswerker op zoek was naar klanten in een park.
'Ze had geen handtas, geen mobiele telefoon of iets anders van waarde,' zei Jose Zambrano van de vereniging voor een betere levenskwaliteit van HIV patiënten in Honduras. ‘Ze had enkel haar leven.’ De moordenaar stak Juarez meerdere malen in haar borstkas.
Ongewenste personen “zuiveren”
‘Wij als homo’s, lesbiennes en transen zijn hier niets waard. Wij hebben totaal geen rechten. Wij moeten gedood worden,’ zei Antonio Valladares, de leider van de non-profit organisatie Sanpedrana Gay Community. ‘Wij zagen mensen die werden gefolterd, zij werden besmeurd tegen een muur en al hun botten werden gebroken.’
Deskundigen wijzen met de vinger naar het conservatieve en religieuze gevoel, het machogedrag, het steeds sterkere gevoel bij de bevolking van straffeloosheid en de sociale druk op de politie om ongewenste personen welke andere seksuele- en gendernormen uitdragen te “zuiveren”.
Dit doet ons denken aan W.O.II toestanden. Wij dachten toch ‘nooit meer’…
The Miami Herald
